Kimseye olmasa da yazdıkça rahatlamaya ..
Bir yazar değilim elbette. İyi bir yazar olmak için daha çok çalışmam gerektiğini,kolay kolay iyi bir yazar olunmadığını da biliyorum.Ama bir de şunu çok iyi biliyorum. Ben bir tek yazarak kendimi ifade edebiliyorum. Yazdıkça rahatlıyor,yazdıkça hafifliyorum. O zaman güven probleminde olmuyor biliyor musun? Mesela bir insana bir şeyler anlattın mı mutlaka duyarsın bir yerlerden. İçine hep bir kuşku düşer,onunla ters düştün mü. Çünkü bir açığını arar insanlar,emanet ettiğin sözleri ortalığa dökmek için fırsat kollarlar sanki. Sen konuşup anlattıkça hafifledim diye düşünürken, biraz sonra acaba duyar mıyım başkasından psikolojisine girersin. Hafiflemek yerine yüküne yük eklersin bir bakıma. Diyeceksiniz ki şimdi,senin karşına güvenecek insan çıkmamıştır ondan böyle düşünüyorsun. Halbuki çok denedim ben ,en güvendiklerimi de gördüm. Ufacık ters düşmene bakarlar,işlerine yaramadın mı, istediklerini alamadılar mı anında açığını kollarlar. Demiyorum ki güvenmeyin kimseye. Tabi ki güvenin,deneyin en azından. Ama yine de her şeyinizi ortaya dökmeyin, derim. Güvense güven hiç farketmez. Hiçbir insan, defterinle kalemin kadar özen göstermezler söylediklerini saklamaya . Ama yazmak öyle mi ..
Mutluyken yazarsın,üzgünken yazarsın,sırrını yazarsın,hayallerini yazarsın. Yazdıkça yazasın gelir,anlattıkça anlatasın.Sen yazdıkça açılırsın,kalemin yazdıkça güçlenir. ”Yazmak” dersin adına ama altında derin anlamlar barındırır. Ben hep defter taşırım mesela yanımda. Fırsat bulduğum her anımda yazarım.Karalarım kendimce bir şeyler.
Yazdıkça içimi döker rahatlarım. Dünyayı yazarak sorgularım. İçimdekileri haykırırım kelimelerimi bağırta bağırta.İster yazdığım hikayenin kahramanı olurum,istersem en iyi filmin başrolü. Kendi çapımda kurgularım dünyayı.Karışamaz kimse, karıştırtmam kelimelerime. Her bir satırını yaşadıklarımla imzalarım. Hayallerimden dipnotlar bırakırım.Kelimelerim arasına ister sevgiyi saklarım ister sevgiliyi,ister nefretimi kusarım ister öfkemi. Buz tutmuş yüreğimi burada ısıtırım.Kabuk bağlamış yaralarımı kanatır sonra istersem yine tuz basarım.Kelimelerimle yatar , kelimelerimle kalkarım. Duymak istediklerimi onlardan duyar,söylemek istediklerimi bir tek onlara anlatırım ..
Dedim ya işte ; Ben, yazdıkça varım ..
HANDE ARSLAN
instagram; @meftunn.biri
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder