BÜYÜDÜM

Artık eskisi gibi değilim.Beni üzen şeylere takılmıyorum eskisi gibi. .
Ufacık şeyleri büyütmüyorum mesela ..
Daha çok kendimle kalıyorum bu aralar.. Kendinle kalmanın insana iyi geldiğini anlıyorum..
Beni boğan ,yıpratan insanları çıkarıyorum hayatımdan,vazgeçmeyi öğreniyorum..
Vazgeçmenin kaybetmek olmadığını anlıyorum..
“Yok” demenin,”Hayır” demenin kötü bir şey olmadığını ..
İnsanın varolması,kendini bulması için asıl bunların gerekli olduğunu biliyorum artık ..
İlişkilerimde tasarruflu olmayı öğreniyorum,
Gereksiz insanlar yüzünden,gerekli olanların hakkına girmemeyi en çok da..
Gerçek dostlarımla,dost sandıklarımı görüyorum ,
İyi gün dostuyla,kötü gün dostlarımı ayıklamaya başlıyorum.
Benimle olmak isteyenler yanımda olurken,varlığımdan rahatsız olanları silmekle başlıyorum elemeye..
İsraf etmemenin ne kadar güzel bir şey olduğunu anlıyorum bir kere daha,
Sevgini bile israf etmeyeceksin, herkese gerektiği kadar göstereceksin ki fazlası müsrifliğe girmesin diye..
Zaman kavramını daha iyi biliyorum artık ..
Kestirme yolları öğrenmeye başladım, dümdüz ,uçsuz bucaksız yollarda ulaşmaya çalışırken hayallerime..
Boşa geçen zamanlarıma üzülüyorum,her geçen saniyemin değerini daha iyi biliyorum..
Kaybedecek bir dakikamız bile yokken dünya da ..
Mutluluğu öğreniyorum,ufacık şeylerden bile tat alıyorum artık,
Bunun için kimseye bel bağlamamayı,kendinle mutlu olmanın paha biçilemez olduğunu anlıyorum..
Çünkü insan en çok mutlu olmayı hakediyor biliyorum.
Mütevaziliğin samimiyetine inanıyorum..
Alçakgönüllü olmanın,kin tutmaktan daha güzel olduğunu görüyorum,
Tevazu göstererek yükselen insanları tanıdıkça..
Ve bu hayatta hep iyiler kazanıyor ,tek gayesi Allah’ ın rızası oldukça..

Hande ARSLAN